Veel nieuws heb ik niet. Ergens geniet ik van de rust die ik hier heb en koester me met plezier onder mijn lakens. Nu de winter pas écht goed in het land is, prijs ik me meer dan ooit gelukkig dat ik de baan niet op moet. Hoewel ik geleidelijk aan van plan ben om al eens korte ritjes voor mijn rekening te nemen, wacht ik nu toch nog even af. Ik mag er niet aan denken om juist nu in panne te vallen met mijn auto (die heeft ook al een maand niet gereden natuurlijk) of om een slippartijtje te moeten meemaken. Geduld is een schoon deugd,... zeggen ze. Binnenshuis echter krijg ik steeds meer vat op de dingen. Koken, strijken, opruimen, een les opvragen, ... ik begin het allemaal weer volledig in de hand te hebben. Uiteindelijk is dat voor mij nog altijd het beste genezingsproces: gewoon kunnen meedraaien! Zalig! Ik denk niet dat ik ooit nog eens zal zagen over huishoudelijke taken.
Mijn algemene toestand verbetert steeds meer. Pijn en andere ongemakken heb ik niet meer, alleen moet ik blijven opletten op wat ik eet. Deze weekend had ik een super lekkere spaghetti gemaakt en het had me enorm gesmaakt, maar ik heb het dan wel moeten bekopen met maagpijn. Maar ik wist heel goed hoe het kwam en ondanks een slapeloze en onrustige nacht, had ik het ervoor over. Ik kijk er zo naar uit om weer gewoon te kunnen functioneren en die dingen te eten die ik altijd zo graag at. En aangezien "eten" één van mijn grootste hobby's is,....
Wees allemaal voorzichtig op de weg en je mag je hier atijd komen warmen met een warme thee of een koffietje of iets straffers.
Groetjes,
Katrien
Ik zie je al liggen tussen die warme lakens en dekens... Er lijkt me nu ook niets gezelligers dan warm ingeduffeld, voor een haardvuurtje, te genieten van een lekkere warme thee.
BeantwoordenVerwijderenJammer dat ik zelf ook niet buiten durf gaan want ik keek er wel naar uit om bij u mee te genieten van dat warme drankje (voor mij mag het dan wel iets straffers zijn!).
Wat graag komen Peggy en ikzelf eens overgewaaid tijdens de dagen tussen Kerst en Nieuw. Na wat tegenslag met mijn rug (te veel verhuizingen op te korte tijd...)en mijn linker knie (vorige week uitgegleden met de fiets op een ijs/sneeuwplek), gaan we voor enkele dagen "quality-time". Misschien past zondag 19 december al in jullie agenda. Dan zijn we alvast in de buurt.
BeantwoordenVerwijderenallé .. zoveelste poging opnieuw .
BeantwoordenVerwijderenHey .. ik mis jullie allemaal !!!
Die te koude , te gevaarlijke winter dwarsboomde ook mijn verlangen om af te komen !
Zeker nu ik - en stel je voor - opnieuw in dagonderwijs les ga geven !
Me de melige kerstmuziekjes op radio 2 inmiddels laten onderdompelen .. doch ""het" lukt niet .
Mis thuis .. mis Katrien en de anderen , jullie allemaal !!
En vava kan mss tot eigen ongelukkig zijn onbewust tot verdere verdeeldheid zorgen .. moemoe zou gewild hebben dat we mekaar terugvinden - na deze eerste weken van "ontwrichting" ( en ja .. in begin viel het allemaal "best mee" .. haar missen ) maar nu wss ook jullie haar toch intenser gaan missen .. ikke alleszins toch , vnl in al mijn confrontatie dat ik in de stellende opvoeding van een 13-jarige puberdochter véél van moemoe "overneem" in mijn denken en handelen .. en wil bijsturen . Doet me soms erg verdrietig worden .
Misschien begin ik ze nu pas écht goed te missen .. onze allround alom aanwezige moemoe . Dé telefoontjes alleen al. En vava die telkens doorgaf .. meteen .
Maar ja .. dus niet
Ik kan alleen maar vurig wensen dat ik snel en weer regelmatiger huiswaarts kan keren .. waar dat ook kan zijn .. bij Katrien , bij lut .. bij tante Paula .. bij onzen Bart (!).. en bij vava .
Mis jullie !