Deze namiddag bij de oncoloog geweest. Er zijn indicaties dat de kanker verder actief is rond de darmen die ervoor zorgen dat de darmen 'ingekapseld' zijn en normale werking verstoren.
Volgens Van Belle is het meest aangewezen om een bestralingstherapie op te starten. We hopen dat deze zo snel mogelijk opgestart wordt zodat Katrien zo snel mogelijk van de buikklachten afgeraakt en weer een normaal leven kan lijden.
We blijven vechten en geven de strijd niet op.
We beseffen maar al te goed dat in de woordkeuze v/h"strijden' een allesomvattende explicatie weergegeven en geschetst wordt .. natuurlijk is het Katrien die elke dag opnieuw de nodige kracht , input haalt om er steeds weer te zijn voor de kinderen en voor Peter. En dat het niet zo evident was na de operatie een zomaar vlekkeloos herstelparcours te mogen afleggen .. nu , dat wisten we onbewust ook, maar de confrontatie met de 'downs' waren soms harder tae aarden dan voorondersteld. En nee, Katrien ... wij zijn echt niet (meer) ongerust : ge zijt in de opperbeste handen en samen met jouw zo typische intrinsieke energetische kracht overwin je het allemaal wel : het is enkel leren (!) omgaan - en ik kan er zelf van meespreken..) omgaan met het 'wachten' , het wachten dat soms lijkt op één van "Godot' en soms onbestemd futurisch onbepalend overkomt op de slechtere dagen , maar toch ... het loont Katrien en Peter ! Geloof erin en neem elke dag zoals die op jullie afkomt .. niets meer of minder . Ik denk dat een puur positief wachtende attitude zonder de idee van 'het moet hier ne keer gedaan zijn met ziek zijn 'meest ontspanning brengt en 't is dat dat jullie nu vooral noden ? Wij geloven er zelf héél erg sterk in ; je geneest hoor maar 't is wat 'harden' nu. Maar jij kunt dat ! veel moed en succes !
BeantwoordenVerwijderen