verdere toelichting

Omdat we weten dat velen ongeduldig en mee-ongerust op nieuws zaten te wachten, heeft Peter gisteren een snel bericht gestuurd met de stand van zaken. Uiteraard was het een vermoeiende dag die we ook graag in alle rust wilden afsluiten, vandaar zijn beknopte weergave van de toestand. Maar misschien toch wel wat meer toelichting...
Dat er iets niet in orde was, wisten we zelf wel. In plaats van vooruitgang te boeken in het beter worden, was het steeds meer een omgekeerde beweging. Je hoeft dan ook geen dokter te zijn om te weten dat dit niet O.K. is. Alleen was het de grote vraag wàt er precies aan de hand was en wat er eventueel aan kan gebeuren. Op de scan was te zien dat de darmen a.h.w. verlamd liggen waardoor een normale werking onmogelijk is. Vandaar de pijn, het niet kunnen eten, het opzetten van de buik en het algemeen niet-goed-voelen. Omdat het probleem plaatselijk is, ( dus geen uitzaaiïngen) wordt er geopteerd voor bestralingen en geen nieuwe chemo. Die techniek is ook sterk geëvolueerd waardoor bijwerkingen miniem zijn. Vooral vermoeidheid zal me nog een tijdje parten spelen. En hopenlijk raak ik van mijn huidige klachten verlost. Volgende week wordt een planning opgemaakt en dan is het de bedoeling om 6 weken dagelijks bestraald te worden. Gedurende die hele periode blijf ik mijn voeding krijgen via mijn catheder zodat mijn maag-darmstelsel niet verder belast worden.
Het klinkt raar, maar voor ons is het een opluchting. We werden 2 weken lang in het ongewisse gehouden van wat er nu eigenlijk aan de hand was. Onzekerheid evolueert dan snel in angst en dat is een zeer slechte "loopplank" waar je af en toe wel eens dreigt af te vallen. We kunnen nu de komende weken weer wat inschatten en ook hier gaan we het beste van maken. Gelukkig kan ik rustig thuis blijven i.p.v. in 't ziekenhuis en krijg ik hier de beste zorgen van een zeer goeie thuisverpleging. Natuurlijk ben ik elke avond gekluisterd aan mijn baxter maar we maken het hier dan gezellig en het is ondertussen een vertrouwd gegeven geworden waar ook de kinderen zich het best bij voelen.
En ... niet in het minst: de ongelooflijke toewijding van Peter! Ik durf echt wel beweren dat ik er de beste heb uitgekozen. Zorgzaam en bezorgd, rustig en warm, maar evenzeer nuchter en realistisch zonder zijn kop in het zand te steken voor de realiteit. Hij geeft me telkens opnieuw de nodige schouderklopjes en ondersteuning. En dat doet wonderen!!!!
We slaan er ons samen door.
Katrien