Op het einde van deze hoog-zomer-vakantie wil ik iedereen een deugddoend en mooi paasfeest toewensen.
Met mij gaat het nu eindelijk echt de goede kant uit. Noem het "opstanding" of "verrijzenis", maar ik heb de laatste week een echte doorbraak gekend. Weg is het zieke gevoel, de pijn, de uitputting,... ik ben een heel ander mens. Vorige weekend heb ik even een zwaar mentale klap gehad en zag ik alles heel somber en zwart, maar ik heb me erover gezet. Ik ga er nu vanuit dat ik genezen ben, maar dat ik nog een hele eind te gaan heb in het herstel én dat er onwaarschijnlijk schade berokkend is die onherstelbaar is. De spijsvertering dus.... Ik heb er een gedacht van gemaakt dat ik misschien nooit meer zal kunnen eten, maar ik wil me er ook niet meer op concentreren. Op de duur was dit vreselijk frustrerend om altijd te verlangen naar allerlei lekkers en te beseffen dat het toch niet lukte. Nu hebben we al uitgebreid gebarbeque-ed en de overige dagen heb ik nog ander lekker eten klaargemaakt. We hebben volk ontvangen en zijn zelf ook al terug op bezoek mogen gaan. En ik geniet ervan! Het doet me plezier om er weer bij te horen, mee te kletsen, te lachen, te léven. En waar eten voor mij altijd zo een belangrijk punt geweest is, laat ik dit niet langer een hoofdrol spelen. Ik bén er nog en dat is wat telt. Verder zal ik vol enthousiasme anderen blijven verwennen met kleine en grote hapjes. Ik zal ook niet toelaten dat er een taboesfeer ontstaat over dit thema. Ik verwacht dan ook van jullie een open geest hierover. Vermijdingsgedrag doet meer kwaad dan goed...
Zorg dat morgen alle paaseitjes geraapt raken en geniet van een mooie paasdag.
Katrien
Dag Katrien!
BeantwoordenVerwijderenOef! Eindelijk is het mij gelukt om te kunnen reageren. Ik volg je al de hele tijd en raakte zo gefrustreerd dat ik niet kon antwoorden...
Vooreerst nog een zalige Pasen (last minute!)Ik hoop dat de eitjes niet zijn gesmolten in de tuin... uw kadeekes zullen ze waarschijnlijk niet laten liggen! Ik had de mijne in de berging gezet omwille van de warmte en nu zijn ze naar huis zonder!
Ik had gisteren nog telefoon met Lut en vandaag met T.Jes en zo onderhoud ik toch een beetje de familiecontacten. Uit je blog begrijp ik dat je je nu toch beter voelt en de revalidatie of recuperatie kan beginnen. Wij willen graag eens bij je binnenspringen maar dat doen we alleen maar wanneer jij je echt goed genoeg voelt en er geen andere mensen (vrienden of familie die nog dichter bij jullie staan) komen. In principe kunnen wij op een vrijdag of zaterdag..of zondag
Laat gewoon maar iets horen als je daar zin in hebt.
Ik ga nu efkes wat opruimen want als het kleine grut de deur uit is... en morgen weer naar school. Zal niet meevallen na onze vakantie in Djerba. Onze Bert is daar voor 8 maanden gaan werken, vandaar...
Enfin, ik laat je nu en hoop regelmatig een beetje te kunnen kletsen.
Dikke knuffel vanuit Roeselare!
Annemie en Peter